Pierwsi podopieczni pierwsze osoby współpracujące z Fundacją na przełomie lat 2012-2014 materiał archiwalny:
Michał Lipowski
Instruktor wspinaczki skałkowej, z wykształcenia ekonomista z zamiłowania ratownik OSP, PCK i WOPR. Zawodowo między innymi reorganizował jako Prezes Zarządu spółki FP Sp. z o.o. zespół szkół Pro-Futuro w Warszawie, właściciel firmy ProjectExtreme. Od roku 2006 prowadził zajęcia z osobami niepełnosprawnymi pod okiem Toruńskiej Fundacji Ducha, Prezes Zarządu Fundacji ANIKAR
Anna Lipowska
Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego i studium medycznego w Ełku, z wykształcenia nauczyciel wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego oraz tyflopedagogiki. Od roku 2006 uczestniczyła w licznych obozach rehabilitacyjnych Fundacji Ducha z Torunia, właściciel Centrum Szkoleniowo Rehabilitacyjnego „ANIKAR” do chwili powołania Fundacji, nauczyciel w przedszkolu 282 na warszawskim Ursynowie, Wiceprezes Fundacji ANIKAR
Krzysztof Antoniewski
Absolwent Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora, aktywnie udzielał się w wielu przedsięwzięciach społeczno edukacyjnych, żołnierz zawodowy zawodowo pracuje w Dowództwie Wojsk Lądowych w warszawskiej Cytadeli, pełnomocnik Zarządu Fundacji ANIKAR
Robert Duda
Student kierunku Pielęgniarstwo oraz kierunku Ratownictwo Medyczne. Posiada uprawnienia Międzynarodowego Instruktora EFR z zakresu Pierwszej Pomocy, Dalszej Pierwszej Pomocy, Pierwszej Pomocy Dzieciom i Niemowlętom oraz Pierwszej Pomocy z wykorzystaniem defibrylatora AED. Ratownik Medyczny posiadający kontakt z zawodem pracując w Zespołach Systemowych Państwowego Ratownictwa Medycznego w Warszawie. Posiada doświadczenie w prowadzeniu oraz organizowaniu kursów Pierwszej Pomocy zarówno wśród dzieci od 2 roku życia poprzez wszystkie poziomy kształcenia szkolnego oraz prowadzenia kursów dla dorosłych. Żołnierz zawodowy. Lubi aktywnie spędzać czas na szlakach górskich, pływaniu oraz jeżdżąc na rowerze.
W Fundacji ANIKAR – Szef Centrum Szkoleniowego Fundacji ANIKAR, pełnomocnik Zarządu Fundacji ANIKAR
Kinga Gołębiewska
mgr Zdrowia Publicznego, Ratownik Medyczny, Ratownik WOPR, absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego na kierunkach: Ratownictwo Medyczne – studia licencjackie, Zdrowie Publiczne – studia magisterskie w Fundacji ANIKAR pełni funkcję Dyrektora ds. promocji zdrowia / koordynator szkoleń
Bartosz Chorowiec
Absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego na kierunku ratownik medyczny, W pracy zawodowej zajmuje się głównie ratownictwem medycznym . W wolnym czasie rekreacyjnie jeździ na rowerze. W Fundacji ANIKAR – wolontariusz.
Magdalena Wiśniewska
-mgr fizjoterapii, absolwentka wydziału Rehabilitacji AWF Warszawa 2003r. Wieloletni wykładowca Wyższej Szkoły Rehabilitacji, 15-letnie doświadczenie pracy indywidualnej z pacjentem. Pracownik firmy „Leczenie i edukacja” jako prowadzący szkolenia w zakresie Kinezjotapingu. Hobby-to aktywne spędzanie czasu aktywizując wszystkich w około. W Fundacji ANIKAR – szefowa od rehabilitacji , wolontariusz.
Mirosław Dubiel
Z wykształcenia technik fizjoterapii oraz treser psów, ukończył Europejskie Studium Psychologii Zwierząt w Międzyborowie, od dziecka związany z psami, pasjonat psiego behawioryzmu i hodowli psów. Prowadzi szkołę tresury oraz hodowlę psów z wieloletnim doświadczeniem – SONGO, w wolnych chwilach sportowiec.
Marlena Boder
Z wykształcenia ratownik medyczny WUM, aktualnie studiuje na WUM fizjoterapie. W fundacji ANIKAR odpowiedzialna za projekty.
Magdalena Śmiesz
Studentka trzeciego roku studiów licencjackich na kierunku Socjologia pracy i zarządzania zasobami ludzkimi w Wyższej Szkole Humanistycznej im. Stanisława Leszczyńskiego w Lesznie. Pracuje w F.H. ATLETIC w Głogowie. Brała udział w wyjeździe podopiecznej Fundacji Anikar- Kasi Śmiałek. Wychowawca wypoczynku dzieci i młodzieży. Uwielbia otaczać się pozytywnymi ludźmi, od których bez skrupułów zapożycza dobrą energię. W wolnych chwilach szaleństwo na rolkach. W Fundacji ANIKAR – doskonały opiekun osoby niepełnosprawnej.
Karol Wiśniewski
Fizjoterapeuta i specjalistą masażu. Ukończył Wyższą Szkołę Rehabilitacji i Studium Naturalnych Metod Leczenia „Medikon” w Warszawie.Liczne praktyki zawodowe w Centrum ATTIS w Warszawie i Centrum Rehabilitacji „STOCER” w Konstancinie, pod kierunkiem znanych lekarzy, autorytetów w dziedzinie rehabilitacji.Ukończył kurs metody „Dotyk Dla Zdrowia”, oraz kurs kinezjotapingu.Właściciel firmy Vitavis masaż i terapie naturalne. W Fundacji ANIKAR – fizjoterapeuta i masażysta
Bartek Andruszczak
Fizjoterapeuta, absolwent WSPiA w Poznaniu, osoba niepełnosprawna. Absolwent Studiów Podyplomowych na kierunku” Wczesna interwencja i wspomaganie rozwoju małego dziecka” WSNHiD w Poznaniu. W Fundacji ANIKAR konsultant, fizjoterapeuta
Adrian Olesiński
Student Drugiego roku na Kierunku Ratownictwo Medyczne, oraz pierwszego roku na Kierunku Pielęgniarstwo na WSEiP w Kielcach. Będąc harcerzem ZHR czterdziestej czwartej drużyny „ Wędrowników” w Starachowicach, przeszedł przeszkolenie w ramach ratownictwa medycznego, jak również udzielania pierwszej pomocy w warunkach ekstremalnych, członek grupy HOPR. Posiada przeszkolenie z Pierwszej Pomocy Przedmedycznej oraz kurs KPP. Chętnie wyrusza na górskie wędrówki, gdzie również podnosi swoją sprawność fizyczną, a jednocześnie ćwiczyczy swoje umiejętności ratunkowe. Pasjonują go podróże i fotografia. W wolnych chwilach uzupełnia swoją wiedzę z psychologii którą się pasjonuje.
w Fundacji – Wolontariusz
Karolina Lipowska
Uczennica Gimnazjum nr 4 w Warszawie od roku 2007 związana z Fundacją Ducha z Torunia, uczestniczyła jako wolontariusz w ponad dziesięciu obozach rehabilitacyjnych Fundacji Ducha pomagając m.in. w hipoterapii i wspinaczce skałkowej. Brała udział w licznych akcjach na rzecz Fundacji WOŚP, w Fundacji ANIKAR – wolontariusz
Kacper Muda
Jestem uczniem dwujęzycznego gimnazjum nr 53 im. Stefanii Sempołowskiej w Warszawie. Aktywnie uczestniczę w akcjach WOŚP-u oraz innych akcjach pomocy potrzebującym. Niosę też pomoc innym jako harcerz 3 Mazowieckiej Drużyny Harcerzy „Wilki”. W Wolnych chwilach poszerzam swoją wiedzę i umiejętności w zakresie psychologii i ratownictwa medycznego, ale także jeżdżę na rowerze i pływam. W Fundacji ANIKAR – wolontariusz.
Patrycja Maj
„Jestem studentką IV roku Logistyki na Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. W wolnych chwilach czytam książki: powieści historyczne, literaturę faktu oraz branżową z mojej ulubionej dziedziny- logistyki. Interesuję się kulturą oraz językiem włoskim a także ekonomią, zarządzaniem oraz psychologią sprzedaży. Ponad wszystko kocham podróże, poznawanie nowych ludzi i ich kultur, języków i obyczajów.” w Fundacji wolontariusz
Joanna Warzecha-Bereš
Mam 33 lata i choruję na rdzeniowy zanik mięśni (SMA) Od 9-go roku życia poruszam się na wózku, a od 5-ciu lat jest to wózek elektryczny. SMA jest chorobą postępującą, w tej chwili nieuleczalną, ale chociaż fizycznie mam z roku na rok mniej siły, to pomysłów i coraz więcej chęci na ich realizowanie przybywa.
Z wykształcenia i zamiłowania jestem anglistką, absolwentką filologii angielskiej na Uniwersytecie Śląskim. Chciałam dodać, że generalnie lubię uczyć się języków obcych, kocham dzieci i zwierzęta, ale w porę się zorientowałam, że nie biorę udziału w konkursie Miss Polonia.
Pracuję w domu, trochę tłumaczę, uczę angielskiego i hiszpańskiego (na czeski nie znalazłam chętnych – dziwne). Pochłania mnie nauka nowych rzeczy, lubię też czytać, czytać, czytać, i nie bardzo lubię pisać, szczególnie o sobie. Mam podejrzenia, że lubię jeszcze wiele innych rzeczy, ale ponieważ jestem strachliwa, to jeszcze nie wiem czy chodzi o pływanie czy może jakiś skok na bungee (oj nie, skok to chyba nie, wybieram raczej szydełkowanie).
—
Pozdrawiam,
Joanna Warzecha-Bereš
Katarzyna Śmiałek
Mam 27 lat i od urodzenia choruję na dystrofię mięśniową postępującą, nigdy nie chodziłam a od kilku lat poruszam się wyłącznie za pomocą wózka elektrycznego, co może mnie fizycznie nie co osłabiło ale dało więcej samodzielności w wychodzeniu dalej… od 3 lat jestem pod opieką paliatywną tzn hospicjum domowym, w którym mam stałą opiekę pielęgniarki, rehabilitanta i lekarza, dzięki temu posiadam respirator na stałe, do którego jestem dochodząco, w zależności od złego samopoczucia. Fizycznie jestem dojść słaba, z racji, że choroba postępuje a ja z założenia lekarzy nie powinnam się przemęczać.
Rehabilitację mam lekką ale życie staram się prowadzić jak najbardziej intensywne. Zdaję sobie sprawę na co choruję i jak kończy się moja choroba więc kilka lat temu postanowiłam, żyć tak by w momencie stałego podłączenia się do respiratora czy bycie skazaną na 24-godzinne leżenie w łóżku, chcę mieć co wspominać i nie żałować tego, co przeżyłam. Więc staram się robić wszystko by się realizować na tyle na ile mogę sobie pozwolić. Między innymi zapisałam się 5 lat temu do Jednego Światu – organizacja, która wysyła ludzi na Wolontariat Europejski. Wierzę, że w końcu wyjadę gdzieś za dalej i będę mogła choć przez chwilę coś zrobić dla innych a tym samym zwiedzić kawałek światu, bo to co najbardziej kocham to podróże i poznawanie nowych miejsc. Dużo podróżuję pociągiem z znajomymi, przyjaciółmi. Uważam, że jeśli będę sie bała wychodzić z domu i żyć to tak naprawdę niczego nie doświadczę, więc staram się w sezonie wiosennym, letnim i początku jesienni podróżować i żyć najlepiej jak to jest możliwe. Często jeżdżę na koncerty – to jest coś co daje mi dużo satysfakcji i pozbawia energii, która jest uwięziona w ciele.
Zawsze marzyłam o wyprawie w Bieszczady, niestety jeszcze nie spotkałam ludzi, którzy by byli w 100% pewni, że podołają z moją osobą, zwłaszcza, że jestem w pełni uzależniona od osób drugich.
Wierzę, że mi uda się to zrobić.